Blog

Małże z rodziny przegrzebkowatych (łac: Pectinidae) znane są przede wszystkim jako potrawa będąca przysmakiem w wielu krajach, a wizerunek ich muszli rozpoznawany jest na całym świecie jako logo stacji Shell. Do lat dziewięćdziesiątych XX wieku mało kto jednak zdawał sobie sprawę z tego, iż gatunki małży z tej rodziny żyjące u wybrzeży Ameryki Północnej mogą również rodzić perły.

Choć klejnoty te były cenione już w kulturze Inków, pierwsza wzmianka o nich pojawia się w literaturze dopiero w roku 1839. Od lat 90 XX wieku notuje się wzrost popytu na te cenne kamienie, powstające w ciele ślimaka Strombus gigas. Nie tak rzadkie jak perły Melo czy Quahog, wyceniane są jednak znacznie wyżej. Co sprawia, że kamienie te są tak pożądane?

W roku 2000, Alan Golash, jubiler z Newport, odwiedził jeden ze sklepów z antykami w nadziei na znalezienie interesującej starej biżuterii, którą mógłby odrestaurować i odsprzedać z zyskiem. Nie przypuszczał nawet, że ta wizyta odmieni jego życie, przynosząc mu niespodziewaną sławę. Brosza, kupiona przez niego w tym sklepie za 14 USD, jest obecnie wyceniana w setkach tysięcy dolarów.

W 1993 roku do Benjamina Zuckera, znanego amerykańskiego handlarza, kolekcjonera i autora książek na temat kamieni szlachetnych zgłosił się szwajcarski dealer prezentując mu kolekcję 23 niezwykłych kamieni o głęboko pomarańczowej barwie. Były to, nieznane wcześniej w zachodnim świecie, perły Melo, należące najprawdopodobniej do ostatniego cesarza Wietnamu.