Blog

Tegoroczna jesienna podróż do Azji przyniosła nam wiele niespodzianek, pomimo tego że zdążyliśmy się już przyzwyczaić do faktu, że perłowy rynek zmienia się nieustannie. Niektóre ze zmian witamy z zadowoleniem, większość niestety nie nastraja nas optymistycznie. Zapewne domyślają się Państwo, iż złe wieści dotyczą dostępności oraz cen pereł.

Zdarzyło się Państwu kupić biżuterię z pereł przez internet? A może w sieciowych sklepach jubilerskich? Przywieźli Państwo perły zza granicy? Czy są Państwo pewni, że otrzymali produkt, o cechach, które były deklarowane przez sprzedawcę?

Wysoka wartość przypisywana perłom w starożytności miała swoje uzasadnienie w ich magicznej optyce, sprawiającej iż zdobiona nimi biżuteria charakteryzowała się niezwykłą iryzacją, z którą nie mógł równać się blask innych kamieni szlachetnych. Zjawisko to, zwane orientem, charakteryzowało perły morskie pochodzące z Bliskiego Wschodu (perły "orientalne") i czyniło je znacznie cenniejszymi od tych, które pozyskiwano z mięczaków bytujących w rzekach północno-zachodniej Europy.

W niniejszym artykule zabierzemy Państwa w podróż do wnętrza perły, pokazując jak wygląda jej struktura w zależności od okoliczności, w jakich powstała. O ile samo przedstawienie metod badawczych nie musi interesować potencjalnego nabywcy, to uświadomienie sobie zależności budowy perły od procesów wpływających na jej powstanie pozwala lepiej zrozumieć różnice pomiędzy różnymi gatunkami pereł.

Małże z rodziny przegrzebkowatych (łac: Pectinidae) znane są przede wszystkim jako potrawa będąca przysmakiem w wielu krajach, a wizerunek ich muszli rozpoznawany jest na całym świecie jako logo stacji Shell. Do lat dziewięćdziesiątych XX wieku mało kto jednak zdawał sobie sprawę z tego, iż gatunki małży z tej rodziny żyjące u wybrzeży Ameryki Północnej mogą również rodzić perły.

Choć klejnoty te były cenione już w kulturze Inków, pierwsza wzmianka o nich pojawia się w literaturze dopiero w roku 1839. Od lat 90 XX wieku notuje się wzrost popytu na te cenne kamienie, powstające w ciele ślimaka Strombus gigas. Nie tak rzadkie jak perły Melo czy Quahog, wyceniane są jednak znacznie wyżej. Co sprawia, że kamienie te są tak pożądane?

W roku 2000, Alan Golash, jubiler z Newport, odwiedził jeden ze sklepów z antykami w nadziei na znalezienie interesującej starej biżuterii, którą mógłby odrestaurować i odsprzedać z zyskiem. Nie przypuszczał nawet, że ta wizyta odmieni jego życie, przynosząc mu niespodziewaną sławę. Brosza, kupiona przez niego w tym sklepie za 14 USD, jest obecnie wyceniana w setkach tysięcy dolarów.

W 1993 roku do Benjamina Zuckera, znanego amerykańskiego handlarza, kolekcjonera i autora książek na temat kamieni szlachetnych zgłosił się szwajcarski dealer prezentując mu kolekcję 23 niezwykłych kamieni o głęboko pomarańczowej barwie. Były to, nieznane wcześniej w zachodnim świecie, perły Melo, należące najprawdopodobniej do ostatniego cesarza Wietnamu. 

Dwa zupełnie odmienne (często przywoływane w literaturze branżowej) modele regulacji prawnych dla branży perłowej wdrożyły Australia i Polinezja Francuska. Każdy z nich wywołuje odmienne skutki - wpływając zarówno na stabilność ekosystemu, jak i jakość pereł uzyskiwanych z farm perłowych. Warto przyjrzeć się im obu, gdyż dają one znakomity obraz ograniczeń, z jakimi zmaga się branża, a które dziś tak wpływają na wzrost cen pereł wysokiej jakości.

Na przestrzeni wieków przemysł związany z pozyskiwaniem pereł i masy perłowej doznał kilku wstrząsów, które diametralnie zmieniły sytuację rynkową. Każdy z nich związany był z rabunkową eksploatacją zasobów naturalnych. Każdy przyniósł lekcje, które wpłynęły na to jak dziś wygląda przemysł hodowli pereł. Natura w bolesny sposób nauczyła nas respektowania jej odwiecznych praw i wciąż nam o nich przypomina.